Happy 2016

Mijn jaar in vogelvlucht

Op verschillende blogs las ik de “mijn jaar in vogelvlucht tag” bedacht door Sanne. Ik zocht nog een leuke manier om met jullie te delen hoe mijn jaar was en deze tag leek mij een goede manier om dit te doen, dus ik zou zeggen lees lekker verder!

Ik kijk met een trots gevoel terug op..

Hoe wij het afgelopen jaar als gezinnetje met z’n drietjes gedaan hebben. Mijn man is brood en banket bakker en werkt altijd ’s nachts. Ik ben verpleegkundige en werk ook onregelmatig. Voor ons was het een hele uitdaging om ons werk met het gezinsleven te combineren. Ik vind dat ons dit goed gelukt is en ben daar trots op!

Ik denk met een lach terug aan.. 

De mooie momenten die we samen gehad hebben afgelopen jaar. Zie hieronder bij hoogtepunten!

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar vond ik..

De leuke vakantie en weekendjes centerparcs die we samen gedaan hebben! De eerste verjaardag van ons zoontje. En natuurlijk alle eerste momentjes van ons zoontje, bijv. de eerste hapjes en stapjes.

De persoon die ik het meeste dankbaar ben..

Ik ben mijn man dankbaar dat hij mij altijd door dik en dun steunt. Hoe moe hij ook is of hoe druk hij ook is hij staat altijd voor mij klaar. Ook mijn ouders had ik afgelopen jaar niet kunnen missen. Vooral mijn moeder is altijd bereid om op te passen op onze kleine dat is erg fijn!

Wat ik het liefste wil vergeten van afgelopen jaar..

De opname in het ziekenhuis was echt niet leuk. Het was erg eng om een astma aanval te hebben maar ook erg vervelend om twee nachten zonder mijn mannen te moeten! Ook het idee dat je lichaam ze zo in de steek kan laten en je plotseling in het ziekenhuis ligt is erg eng.

Opname in het ziekenhuis

In het ziekenhuis

Andere dingen van 2015 die mij bijgebleven zijn..

De verjaardag van mijn man die we met een leuk feest gevierd hebben! Hij is dit jaar 30 geworden. En ook het besluit om ons huis te gaan verkopen, wat we erg spannend vinden!

Voor 2016 hoop ik..

Ik hoop dat het net zo’n mooi jaar mag worden als 2015. Dat we als gezin mogen genieten van elkaar. Ik hoop ook dat ons huis snel verkocht mag worden en dat we een leuke eengezinswoning kunnen kopen waar we heerlijk kunnen genieten samen.

 

Voor mijn blog heb ik een aantal doelen opgesteld, ik ben pas net begonnen met bloggen en heb nog wel een aantal verbeterpunten…

  1. Proberen zoveel mogelijk foto’s zelf te maken in plaats van foto’s van internet te gebruiken.
  2. Met de zelfgemaakte foto’s mijn weekoverzichten leuker maken en bijv. eens in de zoveel tijd een foto diary van maken.
  3. Meer schrijven over mijn leven als mama. Tot nu toe heb ik veel geschreven over andere dingen die mij bezig houden.
  4. Wat meer van mezelf durven tonen. Ik vind het nu nog een beetje eng om persoonlijke dingen over mezelf op internet te zetten.
  5. Meer schrijven over mijn werk als verpleegkundige. En jullie daarmee inzicht geven in wat het vak eigenlijk inhoudt.
  6. Een logo toevoegen aan mijn website. Dit staat professioneler en ik ben beter herkenbaar.
  7. Volgend jullie mij komend jaar weer!?

Dat was mijn jaar in vogelvlucht! Wat is jouw mooiste herinnering van het afgelopen jaar?

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Te koop!

Na weken van hard werken (0pruimen en schoonmaken) is het dan eindelijk zo ver! Ons appartement staat te koop.

Vorige week donderdag is de fotograaf geweest, zoals je in mijn blog hebt kunnen lezen. Maandag heeft de makelaar de foto’s ontvangen. Zij hebben de verkoopbrochure die al grotendeels klaar was op orde gemaakt.

Sinds dinsdag ochtend staat ons huis op funda en op de site van de makelaar. Heel gek om je eigen huis op internet te zien staan.

 

Ik vind het wel erg spannend allemaal en ben benieuwd hoeveel mensen willen komen kijken bij ons huis. Ik hoop dat het huis snel verkocht mag worden. Dan kunnen wij de volgende stap gaan zetten.

We willen graag verhuizen naar een eengezinswoning. Dan kan ons zoontje lekker buiten in de tuin spelen. We missen in dit huis ook wel wat ruimte om spullen op te ruimen dus een grote zolder is ook zeer welkom 😉

Nu afwachten en ondertussen zelf lekker op funda rondkijken of er een mooi huis voor ons te koop staat!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Fotograaf op bezoek

Toch wel een spannende dag vandaag. De fotograaf is eind van de ochtend langs geweest en heeft foto’s van ons huis gemaakt.fotocamera

Afgelopen dagen zijn best wel heel druk geweest. Ik moest veel werken afgelopen week en heb tussendoor heel veel gedaan in huis.

Zo heb ik heel veel opgeruimd, spullen in dozen gepakt en in de berging gezet maar ook heel veel kasten uitgezocht en heringericht. Heel veel losse spullen uit huis kon ik zo weer in kasten kwijt. We hebben een kamer met alleen maar kasten (soort inloopkast) daar hebben we vast een van de kasten weggehaald zodat de kamer wat ruimer is.

Daarnaast ben ik druk bezig geweest met heel veel schoonmaakwerk. Ik heb werkelijk het hele huis van binnen tot buiten helemaal schoongemaakt. Niet geheel onbelangrijk als er een fotograaf op bezoek komt. Daarnaast ook erg handig, zo hoef ik straks alles alleen maar bij te houden en af en toe wat schoon te maken wanneer er kijkers komen.schoonmaak

Uiteindelijk is de fotograaf maar een half uurtje bezig geweest om alles netjes op de foto te krijgen. Wat een werk eigenlijk vooraf voor zo’n klein half uurtje fotograferen…

Ik ben erg benieuwd naar het eindresultaat. Morgen of maandag worden de foto’s (na bewerking)  aan de makelaar geleverd. Wanneer dat gebeurd is neemt de makelaar nog even contact op en dan gaat ons huis definitief in de verkoop! Spannend!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

Nieuwe look!

Na maanden twijfelen heb ik dan toch eindelijk de knoop doorgehakt!

Ik was mijn lange haar (tot ver over mijn schouders) al een tijdje zat. Normaal droeg ik mijn haar eigenlijk alleen op mijn werk in een staart of knot. Maar sinds een paar maanden was dit thuis ook eigenlijk altijd het geval. Het was gewoon te lang aan het worden. En zeker met een kleine dreumes in huis is dit niet praktisch.

Zonde want ik vind lang haar mij altijd goed staan en zeker wanneer ik het los draag is het erg leuk. Ook met feestjes is het erg leuk om mijn haar op te kunnen steken. Maar zoals gezegd toch de knoop doorgehakt en gekozen voor een nieuw, wat korter model.

Ik heb op internet gezocht naar wat mij leuk leek. Ik wilde niet meteen voor helemaal kort gaan. Ik heb een aantal jaren geleden mijn haar in een korte bob laten knippen. Erg leuk maar ik kon mijn haar maar op 1 manier dragen. Daarom wilde ik nu gaan voor een half lang model.

Na vele foto’s te hebben bekeken vond ik het volgende erg leuk!

Een halflang kapsel wat aan de voorkant wat langer is. Het wordt ook wel de lange bob genoemd.

Vorige week was het dan eindelijk zover! Mijn haar zou geknipt worden. Ik liet de kapster de foto’s zien. Ze gaf me nog wat tips over wat bij mijn haar het beste zou kunnen en de schaar ging erin!!

Ik denk dat er wel minimaal 10 centimeter van mijn haar afgeknipt is! Een heel eng idee, maar wat voelt het heerlijk! Eindelijk van die lange onhandige lokken af!
image

Mijn nieuwe look! Ik ben er erg blij mee! Wat vinden jullie ervan?

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Hallo December

image

De decembermaand is weer begonnen, of moet ik zeggen feestmaand?! De een vindt het verschrikkelijk en de ander super.
Bij ons is de decembermaand altijd even net wat anders dan bij de meeste gezinnen… Vrij tijdens de feestdagen, wat is dat?  Vakantie tussen kerst en oud en nieuw, nooit van gehoord…
Mijn man werkt in een bakkerij en december is de drukste maand van het jaar. Het begint al ruim voor sinterklaas met het maken van alle pepernoten, banketletters en chocoladeletters. Dan komt kerst, de ergste van alle feestdagen… Stollen, heerlijk om te eten maar wanneer er duizenden gemaakt moeten worden zijn die dingen echt verschrikkelijk. En al het gebak wat gemaakt wordt niet normaal. Wat eten we toch veel met kerst. Dan denk je het ergste gehad te hebben, moet je nog duizenden oliebollen en appelflappen bakken voor de jaarwisseling. Je kunt je enigzins voorstellen dat mijn man de decembermaand dus niet zo  gezellig vindt. Hij is alleen maar aan het werk of hij slaapt.
Het lastige is dat ik in de zorg werk. Ik ben verplicht om kerst of oud en nieuw te werken. En wij mogen geen vakantie nemen tussen kerst en oud en nieuw. Daarnaast heb ik ook wisselende diensten waardoor het, zeker sinds de kleine geboren is allemaal wat lastig is.
Toch vind ik de decembermaand altijd wel een van de leukste maanden van het jaar! Heerlijk met kaarsjes aan, wijntje erbij, dekentje over lekker op de bank. De kerstboom geeft altijd zoveel sfeer in huis! En dan gezellig eten met familie en vrienden tijdens de feestdagen, heerlijk!
Dit jaar hebben wij ervoor gekkozen geen kerstboom neer te zetten ivm de verkoop van ons huis. Ook komt het nu wel goed uit want onze kleine dreumes kan er toch niet vanaf blijven. Dit zal volgend jaar waarschijnlijk allemaal wag beter gaan…
Wel wil ik ptroberen met wat leuke accesoires het huis toch een beetje gezellig te maken tijdens de feestdagen. Hiervoor hoop ik van de week wat inspiratie op te doen! Even lekker naar de intratuin bijv. En lekker het internet afstruinen voor tips, heerlijk! Jullie nog ideeen? Binnenkort zal ik mijn kerst decoraties dan in een blog met jullie delen…

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Huidverzorging

Oké, ik ben heel eerlijk, ik ben helemaal niet zo van uren tutten in de badkamer. Ik gebruik niet veel make-up en besteed geen uren aan de verzorging van mijn huid. Het liefst koop ik low budget producten.

Natuurlijk haal ik wel netjes elke avond mijn make-up eraf en verzorg mijn huid met een simpele crème. Hiervoor heb ik een tijdje gebruik gemaakt van hele dure middelen, nutrimetics, ik had in mijn tienerjaren veel last van acne en nutrimetics zou geweldig moeten helpen. Mijn huid werd inderdaad rustiger maar ik heb vooral geleerd dat het belangrijk is gewoon dagelijks goed te reinigen en vooral te beschermen tegen uitdrogen. Ja idd je leest het goed uitdrogen, bij acne is juist een goede crème belangrijk om de balans van de huid te herstellen.

Ik gebruik nu een oog make-up remover, reinigingsmelk en dagcrème gewoon van de Kruidvat en het werkt prima. Mijn huid is rustig en verzorgd. Low budget producten werken dus prima voor je huid!

Wel gebruik ik af en toe eens een maskertje en ik vind het vooral ook erg leuk om zoals eerder gezegd low budget producten te gebruiken. Via pinterest kwam ik een heel leuk en heerlijk DIY masker tegen. Deze verzorgd en hydrateert de huid en werkt ook nog eens zuiverend, ideaal dus wanneer je een gevoelige huid hebt!
image

http://www.craftionary.net/homemade-whitening-facial/

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

niezen allergie

Allergisch?!

Daar zit ik dan, een aantal weken na de ziekenhuisopname, voor een controle bij de longarts. Nadat de longarts wat vragen gesteld had over hoe het met me ging en mijn longen geluisterd had vroeg hij of ik ergens allergisch voor was.

Mijn antwoord was dat ik in mijn leven al honderden allergie testen heb ondergaan. Van bloedafnames, tot hele rijen met kleine prikjes in mijn arm, alles had ik al eens meegemaakt. Alle testen waren tot nu toe negatief. Ik was nooit ergens allergisch voor gebleken. Ook al sprak mijn lichaam eigenlijk altijd het tegendeel aangezien ik altijd heel vaak verkouden ben en astma heb.

Toch wilde de longarts graag dat ik nog eens een allergie test zou doen. En ik als eigenwijze verpleegkundige vroeg mij natuurlijk af wat het nut daarvan was. Wat zou het toevoegen na al die tests die ik in mijn leven al had gehad?

De longarts gaf aan dat je een allergie ook kunt ontwikkelen. Mijn zwangerschap zou een soort trigger geweest kunnen zijn. Door alle (hormonale) veranderingen die mijn lichaam heeft doorgemaakt tijdens en na de zwangerschap kan het dus zo zijn dat ik een allergie heb ontwikkeld.

Nu is het ook wel zo dat ik sinds mijn bevalling meer klachten van mijn astma heb dus ik ga eigenlijk wel een beetje twijfelen, zou ik dan toch ergens allergisch voor zijn?

Braaf deed ik wat de longarts zei en liep ik met mijn labaanvraag direct na de poliafspraak door naar het prikpunt in het ziekenhuis.

Een kleine week later belde ik het ziekenhuis op, ik was toch wel erg benieuwd naar de uitslag geworden. Ik ging er eigenlijk vanuit dat er niks uit zo komen totdat de assistente van de longarts mij vertelde dat ik wel degelijk een allergie had.

Ik blijk ontzettend allergisch voor katten en in mindere mate voor honden te zijn! Hoe kan dit nou? Wij hebben thuis al ruim 5 jaar twee katten rondlopen. En mijn ouders hebben altijd een hond gehad, ik heb dus het grootste gedeelte van mijn leven samen met een hond geleefd!

Al die jaren heb ik nooit klachten gehad en was ik dus ook niet allergisch omdat de tests altijd negatief waren. Nu ineens heb ik dus een allergie ontwikkeld voor de beesten om mij heen waar ik zo dol op ben!

Dit verklaard natuurlijk wel waardoor ik ineens de astma aanval heb gehad. En ik ook regelmatig klachten heb van mijn astma. Het is toch een allergie!

Hoe moet dit nu verder? Wat moet ik doen, mijn katten doe ik niet zomaar weg!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

ziekenhuis

Ziekenhuisopname

Ja daar lig ik dan in een ziekenhuisbed… Opgenomen op de longafdeling in het ziekenhuis. Dat is wel even gek als je bedenkt dat ik zelf verpleegkundige ben. Gelukkig werk ik niet in dit ziekenhuis dus kom ik geen collega’s tegen. Dit vind ik zelf wel een prettig idee.

Het gekke is dat ik zelf totaal niet had zien aankomen dat ik opgenomen zou moeten worden. Heb ik als verpleegkundige dan niet in de gaten gehad hoe ernstig mijn astma aanval was? Of ben je dan op dat moment toch meer patiënt dan verpleegkundige?

Ik denk dat het toch wel klopt dat verpleegkundigen als het om hun eigen gezondheid draait vaak toch te lang wachten met naar een dokter gaan. We dokteren liever zelf thuis nog even verder voordat we dan toch echt aan de bel trekken.

Hoe heb ik de opname ervaren?

Het lange wachten op de eerste hulp is verschrikkelijk. Ik was erg benauwd en moe. Voordat ik eindelijk een dokter zag duurde erg lang. Dit verhaal vertellen patiënten mij ook altijd. Ik kan nu beamen dat het heel erg vervelend is. Het lastige is dat ik door mijn ervaring als verpleegkundige weet dat er niet altijd wat te doen is aan dat lange wachten. Onder andere omdat er soms op labuitslagen gewacht moet worden of dat er een spoedgeval tussendoor komt waar een dokter eerst naartoe moet.

De opname op de verpleegafdeling vond ik erg mee vallen. Er waren super lieve verpleegkundigen die helemaal begrepen dat ik het best lastig vond patiënt te zijn… Ze lieten me gelukkig meedenken over mijn behandeling. Ondanks mijn ervaring als verpleegkundige had ik toch nog best veel vragen. Gelukkig namen de verpleegkundigen goed de tijd om deze te beantwoorden.

In dit ziekenhuis hebben ze nog vier persoons zalen op de verpleegafdelingen. Ik had gelukkig leuke zaalgenoten, 1 van mijn eigen leeftijd en een hele lieve oude man. Die het ook zelf erg gezellig vond al die aanspraak.

Het nadeel van de vier persoons zalen is dat ik totaal niet heb kunnen slapen in de twee nachten dat ik opgenomen was. Ten eerste lag ik toch veel te piekeren over hoe mij dit nou had kunnen gebeuren en ten tweede ga ik toch liggen luisteren naar alle geluiden op zaal. Ik werd onder andere wakker gehouden door het snurken van de buurman, zijn zuurstoftoediening en ten slotte van een oude warrige man die ineens de zaal op kwam lopen.

Hopelijk wordt ik voorlopig of liever gezegd nooit meer opgenomen in het ziekenhuis. Het is toch wel erg fijn om lekker thuis te zijn en in mijn eigen bedje te slapen. En natuurlijk me weer fit en gezond te voelen en te zijn.

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

pufje inhalator

Astma aanval

Al jaren gebruik ik twee keer per dag een inhalator/pufje omdat ik astma heb. Ik had eigenlijk alleen maar klachten tijdens inspanning, sporten bijvoorbeeld. Dan nam ik soms een keer een extra pufje maar meestal ging het zonder ook prima. Ook tijdens mijn zwangerschap en bevalling heb ik nergens last van gehad. Terwijl een bevalling toch best wel een enorme inspanning is!

Na mijn zwangerschap had ik regelmatig last van benauwdheid. Ik had af en toe een wat piepende ademhaling en voelde me wat kortademig. Met name als ik wat verkouden was. Maar ook wel eens zonder aanleiding. Ik vond dit best vreemd aangezien ik nooit klachten had van mijn astma.

Tot dat ik ineens op een vrijdag avond behoorlijk benauwd werd. Ik was woensdag en donderdag behoorlijk verkouden geweest maar dit was eigenlijk wel weer een stuk minder geworden. Ik vond het dan ook erg vreemd dat ik zo benauwd was. Bij elke ademhaling hoorde ik mezelf piepen en ik voelde me benauwd. Ik nam een extra pufje en ben op tijd naar bed gegaan.

Die nacht heb ik nauwelijks geslapen. Ik heb van alles geprobeerd, slapen met het hoofdeinde wat hoger (extra kussen) ik heb een aantal keer een extra pufje genomen. Ben zelfs even uit bed geweest, even rechtop op de bank gezeten maar niks hielp. Ik voelde me ook best bang ik was namelijk alleen thuis met mijn zoontje omdat mijn man aan het werk was. Ik dacht vooral als er wat met mij gebeurd hoe moet dat dan met mijn zoontje. Het was ook wel eng om zo benauwd te zijn en te merken dat de pufjes niet helpen.

’s morgens kwam mijn man vroeg thuis van zijn werk. Ik vertelde hem dat ik zo benauwd was en hij kon ook gelijk merken dat ik me niet happy voelde. Ik vroeg me af of ik hiervoor de huisartsenpost moest bellen. Het was tenslotte weekend en ik wilde niet zomaar naar de huisarts gaan. Maar mijn man heeft (gelukkig) aangedrongen toch maar gelijk even te bellen en ik mocht ook direct langskomen.

De huisarts gaf aan dat ik waarschijnlijk een astma aanval had en schreef mij prednison tabletten voor. Ik mocht een extra pufje nemen en gelukkig weer naar huis toe. Eenmaal thuis voelde ik me na het innemen van de nieuwe medicijnen niet echt opknappen. Het leek eerder erger te worden. Ook de extra pufjes hielpen niks. Toch maar weer gebeld en opnieuw mocht ik langskomen. De huisarts kon niet zoveel meer voor me betekenen en stuurde me door naar de eerste hulp.

Op de eerste hulp werd er meteen een longfoto gemaakt. Daarna moest ik wachten op een kamertje. Dit duurde best lang. Uiteindelijk kwam er eerst een verpleegkundige van de eerste hulp wat controles doen en bloed afnemen.

Vervolgens kwam de arts assistent mij een heleboel vragen stellen. En naar mijn longen luisteren. Zij zou vervolgens overleg hebben met de longarts en dan terug komen met een behandelplan. Ondertussen heeft de verpleegkundige mij laten vernevelen. (dit is een soort stoom apparaatje waarmee je medicatie toegediend krijgt). Het vernevelen hielp mij eigenlijk heel goed. Ik had eindelijk het idee dat de medicatie op de juiste plek terecht kwam (mijn longen) en dat ik weer meer lucht kreeg.

Doordat het vernevelen zo goed geholpen had dacht ik eigenlijk dat ik wel weer naar huis zou mogen. Ik voelde me tenslotte weer een stuk beter.

Uiteindelijk na een lange tijd wachten kwam de arts assistent samen met de longarts bij me terug. De longarts heeft ook nog even naar mijn longen geluisterd. Hij gaf aan dat ik een astma aanval had. Dat de prednison tabletten eigenlijk al wat meer effect zouden moeten hebben. Hij wilde me eigenlijk minimaal 1 maar misschien zelfs 2 nachten opnemen in het ziekenhuis.

Dit had ik niet verwacht. Ik baalde er enorm van maar het was niet anders. Hij vertelde me dat het met name was om me goed te observeren en me de medicatie voor mijn longen goed toe te kunnen dienen d.m.v. het vernevelen.

Na een aantal uur op de eerste hulp werd ik door een verpleegkundige van de longafdeling opgehaald en naar de zaal gebracht waar ik de komende nacht zou verblijven. Het was heel erg gek om nu zelf opgenomen te zijn in het ziekenhuis terwijl ik normaal zelf als verpleegkundige in het ziekenhuis werk. Hierover meer in mijn volgende blog…

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

ik verpleegkundige

Zuster Suus

Je zult je wel afvragen, zustersuus, hoe komt ze daar nou bij! Deze naam heb ik te danken aan een van de artsen op de allereerste afdeling waar ik werkte in het ziekenhuis. De arts had voor een aantal verpleegkundigen op de afdeling een bijnaam. Mij gaf hij de bijnaam Zuster Suus. Dit natuurlijk op basis van mijn naam Susanne, die altijd afgekort wordt tot Suus en mijn werk als zuster.

De naam Zuster Suus vond ik eigenlijk wel heel toepasselijk als site naam. Dit omdat ik graag wil gaan schrijven over mijn leven en daarbij hoort natuurlijk mijn werk als verpleegkundige.

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?