Je relatie na het krijgen van kinderen

Wat er allemaal niet veranderd als er zo’n geweldig kleintje in je leven komt! Alles draait ineens om je kindje. Je hele dagritme wordt bepaald door de kleine en ook bij alle plannen die je hebt (voor de toekomst) moet je nadenken of dit wel haalbaar is nu je deze grote verantwoordelijk hebt.

relatie

bron: babybites.nl

Als dat nog niet genoeg is veranderd je relatie ook. Natuurlijk ben je  nog steeds dezelfde persoon maar je hele leven staat op z’n kop. Ineens ben je samen verantwoordelijk voor je kindje. Je bent ineens papa en mama. Ook al heb je voor je zwangerschap goed nagedacht over hoe het allemaal zal zijn. Toch is het heel erg wennen

Beslissingen nemen en opvoeden

Je moet samen beslissingen nemen en praten over hoe je je kind wilt gaan opvoeden. Hierin kun je best nog weleens van mening verschillen en dit kan zelfs heftige ruzies opleveren.

Over de kleinste dingen kun je soms al een meningsverschil hebben. Dit kan best wat spanningen opleveren. Hierin is het vooral verstandig goed naar elkaar te luisteren. Uiteindelijk kom je er samen wel uit. (misschien wat water bij de wijn..)

Het belangrijkste is naar mijn idee dat je elkaar altijd blijft steunen, dat je elkaar niet afvalt waar je kind bij is. Het is zo belangrijk om op een lijn te zitten naar je kind toe. Ondanks dat je bijvoorbeeld het er niet mee eens bent dat papa je kindje alweer chips geeft, bespreek dit achteraf en niet waar je kindje bij is.

Ongestoord uitslapen?

Behalve dat je ineens verantwoordelijkheden hebt die je voorheen niet had en samen beslissingen moet nemen over de opvoeding van je kindje veranderd er nog meer in je relatie. Voorheen kon je ongestoord uitslapen, heerlijk de hele ochtend samen op bed TV kijken en sex hebben wanneer je wilde. Of je bedacht op zaterdag ineens dat je ’s avonds wel naar de film kon gaan. Nu is de kleine ’s morgens vroeg wakker, op bed TV kijken is lastig aangezien het bed een soort klimtoestel is (inclusief ouders) en sex…. wanneer is daar nog tijd voor??

De tijd die je voorheen samen had is echt een stuk minder geworden. Het is daarom echt belangrijk af en toe een momentje samen te plannen. Een avondje samen naar de film en uit eten of zelfs een weekendje weg. En niet alleen het geplande avondje samen of weekendje samen zonder je kindje is belangrijk.

Tijd vrij plannen om samen te zijn

Probeer in je drukke week waarin werken, sporten etc. het misschien lastig maken, minimaal een avondje samen thuis te zijn. Het is zo belangrijk om bijv. even lekker samen op de bank TV te kijken en vooral om lekker weer even samen te kletsen. Mobiele telefoon weg en echt weer even samen communiceren. Zo belangrijk om te weten wat de ander bezig houdt en gewoon samen te zijn.

Dit zijn denk ik wel de dingen die ik het meest lastig vond toen wij ouders zijn geworden. Eigenlijk staat alles ineens in het teken van je kindje. Je bent niet meer alleen een stel maar ineens papa en mama. We hebben regelmatig wel een meningsverschil. En vooral de tijd samen is een stuk minder wat wij erg lastig vonden in het begin.

Hoe hebben jullie de veranderingen ervaren? En hebben jullie nog tips om even niet alleen papa en mama te zijn maar ook nog gewoon het stel wat je eerder was.

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

 

Advertenties

Op ontdekking!

Elke fase heeft zo zijn charmes maar ook moeilijke periodes. Ons zoontje is nu bijna 1,5 jaar en zit sinds hij kan lopen in de ‘ontdek’ en ‘probeer uit’ fase. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit best een lastige fase vindt! Ons zoontje is echt continue aan de wandel, heeft echt geen rust. Hij kan nog geen twee minuten rustig op de bank zitten of hij moet er al weer af. En is dus continue aan het ontdekken en uitproberen.

Sinds hij kan lopen vindt hij vooral de knopjes van de dvd speler en de kopjes en glazen op tafel erg leuk. Een dvd speler is lastig weg te halen maar alle spulletjes van de salon tafel hebben wij (tijdelijk) even weggehaald. Ik werd namelijk erg moe van het 100.000 keer ‘nee’ zeggen en na twee keer bijna een kapot glas was ik er even klaar mee. Voor de dvd speler blijf ik uiteraard wel ‘nee’ roepen en ons zoontje afleiden met bijv. zijn speelgoed. (ik vind het stiekem wel weer grappig als ons zoontje de Xbox uitzet terwijl mijn man met een vriend een wedstrijdje voetbal speelt, de reactie van mijn man is namelijk echt te grappig haha)

Nu moet ik eerlijk zeggen dat sinds een paar weken ons zoontje wat beter begint te luisteren. Hij snapt nu ook echt dat ‘nee’ betekend dat hij het echt niet mag doen. Eerst wist hij dat wel maar drukte hij alsnog de knopjes in bijv. Alleen wanneer hij erg moe is dan gaat hij ons uit testen. Hij gaat dan werkelijk alles doen wat hij niet mag! En natuurlijk rond een tijdstip waarop je druk bent met eten koken etc.

keukenkastje ontdekken

Ik weet niet hoe jullie hiermee omgaan maar over het algemeen heb ik gelukkig veel geduld. Ik probeer altijd op een rustige toon te zeggen dat hij iets niet mag doen en hem vervolgens uit te leggen wat hij wel mag doen. Vaak geef ik hem als ik aan het koken ben ook een pan en pollepel in zijn handen zodat hij zelf ook even bezig is.

Wanneer ik zelf moe ben of ziekjes vind ik het nog wel eens lastig als ons zoontje ondeugend is. Ik kan dan soms even geen geduld op brengen en wordt snel boos in plaats van dat ik rustig zeg wat wel of niet mag. Dit vind ik niet altijd een goede eigenschap van mezelf helaas… Gelukkig helpt mijn man als het kan even wanneer hij merkt dat mijn geduld op is en probeert ons zoontje af te leiden of gaat even met hem spelen.

Inmiddels probeer ik langzaam weer wat spullen op de salon tafel te zetten en daarmee ons zoontje te leren waar hij wel en niet aan mag komen. En ik moet zeggen (klopt af…) dat dit tot nu toe heel goed gaat! Hij snapt echt heel goed wat ik probeer uit te leggen en luistert ook echt wanneer ik zeg dat hij er niet aan mag komen.

Wel vind ik het lastig met bijvoorbeeld een glas drinken. Ons zoontje vindt het heel erg leuk om ‘zelluf’ uit een gewoon glas te drinken en grijpt daarom elke kans aan om dit te doen. Ik kan dus nog niet alles rustig op de salontafel zetten maar het begin is er!

De fase waar ons zoontje nu in zit is geweldig maar ook wel een stuk lastiger dan de baby fase. Toch kan ik enorm genieten hoe snel hij alles leert en ontdekt. Hoe vinden jullie deze fase en hebben jullie nog tips hoe om te gaan met de ondeugende dreumes?

 

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?