zorgverzekering

Ziekenhuistermen #7

Deze keer aan bod de zorgverzekering. Een aantal jaar geleden is alles in Nederland omgegooid. Iedereen moest gelijke rechten hebben als het op zorg aankwam. Daarom kwam er een basispakket waarin standaard zorgkosten vergoed worden, de inhoud van het basispakket is bij iedere zorgverzekeraar gelijk. Bijvoorbeeld de kosten voor opname in het ziekenhuis, een bezoek aan de huisarts, een vast aantal behandelingen bij bijv. een fysiotherapeut, basisbehandeling van de tandarts etc. Voor specifiekere zorgkosten kan een aanvullende verzekering afgesloten worden. Bijvoorbeeld je verwacht dit jaar hoge tandartskosten of je bent zwanger en wilt uitgebreide kraamzorg. Daarvoor kun je een extra aanvullende verzekering nemen.

Contracten met zorgverzekeringen

Hoe werkt het nou wanneer je opgenomen bent, onderzoeken ondergaat of een behandeling krijgt in het ziekenhuis.
De basiskosten voor opname in een ziekenhuis zijn allemaal opgenomen in het basispakket van je verzekering. Je betaald alleen je eigen risico. Ziekenhuizen sluiten met zorgverzekeringen contracten af. Bijvoorbeeld ze mogen 500 keer in 2016 een blinde darm operatie uitvoeren, hiervoor krijgen ze geld van de verzekering.

Diagnose behandel combinaties (DBC’S)

Daarnaast heb je diagnose behandel combinaties (DBC’s). Bijvoorbeeld je wordt opgenomen in het ziekenhuis met een hersenbloeding. Wanneer je deze diagnose krijgt zit daar een vaste behandeling aan vast en een vast aantal onderzoeken. Het ziekenhuis krijgt geld voor al deze onderzoeken (het complete DBC) zelfs als je niet alle onderzoeken ondergaat. Bijvoorbeeld in de DBC zit een CT-scan, MRI scan en ECG. Hiervoor krijgt het ziekenhuis geld van de verzekering, wanneer je geen CT-scan ondergaat krijgt het ziekenhuis hier alsnog geld voor. Ook het gemiddeld aantal dagen dat iemand opgenomen ligt wordt vergoed. Bij een hersenbloeding is dit bijv. gemiddeld 5 dagen. Dit is wat de verzekering dan vergoed door middel van de DBC. Het kan maar zo zijn dat je korter of langer opgenomen bent en daardoor dus meer of minder kosten maakt.

Betalen we teveel?!

Heel veel mensen vinden dat ze teveel betalen voor de zorgverzekering. Zorgkosten zijn ook veel duurder geworden de afgelopen jaren. Er komen steeds meer kosten bij de mensen zelf te liggen. De overheid betaald minder mee en de zorgverzekeraars concurreren met elkaar. Je bent verplicht een basis pakket af te sluiten. Daarnaast kan het zijn dat je extra betaald voor een aanvullend pakket of je eigen risico.

Ik heb weleens mensen horen zeggen (65+) waarom zit er kraamzorg in mijn pakket en waarom betaal ik daarvoor. In het zorgverzekeringsstelsel wat we nu hebben in Nederland dragen we met zijn allen de zorgkosten voor iedereen. Ik betaal bijv. mee aan de hartoperatie van een ouder iemand met hartproblemen en oudere mensen betalen weer mee aan de kraamzorg van jonge moeders. Zo dragen we samen de lasten. Maar iedereen kan wel de zorg krijgen die hij of zij nodig heeft.

Samen dragen we de lasten

Wat vinden jullie van het huidige zorgverzekeringsstelsel? Ik denk zeker dat er nog verbeteringen mogelijk zijn in de contracten die de ziekenhuizen met zorgverzekeraars afsluiten. Ook de DBC codes kunnen soms beter uitgewerkt worden en specifieker gemaakt worden. De kosten voor de zorgverzekering zullen voorlopig wel hoog blijven. Er zijn meer (oudere) mensen die zorg nodig hebben. Samen dragen we de lasten!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

Ziekenhuistermen #6

Deze week in mijn blog schrijf ik over de verschillende manieren waarop je voeding kunt toedienen aan de patiënt. Na veel operaties aan de maag of darmen wordt de patiënt gevoed via een voedingssonde.

Manieren waarop wij als verpleegkundigen voeding kunnen toedienen kunnen zijn via een maagsonde, duodenumsonde, PEG-sonde of infuus. Dit word parenterale voeding genoemd.

Een maagsonde is een slang die via de neus door de keel naar de maag wordt ingebracht. Hierop kun je met een slangetje (soort infuusslang) een zak voeding (sondevoeding) aansluiten en met behulp van een voedingspomp continue voeding toedienen. Daarnaast kun je ook, wanneer je niet continue wilt voeden, met behulp van een spuit een aantal keer per dag een portie sondevoeding toedienen.

sondevoeding

Sondevoeding

 

Een duodenumsonde kan via de neus, door de keel en de maag ingebracht worden in het duodenum (eerste deel van de darm). Dit wordt gedaan wanneer bijv. na een operatie aan de maag, de maag wat ontlast moet worden. Met een duodenumsonde sla je als het ware de maag over en voed je direct in de darm. Voeding toedienen kan op dezelfde manier als je doet via een maagsonde.

Een PEG sonde is een voedingssonde die direct in de buik geplaatst wordt (kleine operatie). Je heb dus een slangetje door de buikwand heen naar de maag. Ook via deze sonde kun je met behulp van een pomp of in porties voeden. Een PEG sonde wordt vaak geplaatst als mensen langdurig sondevoeding moeten krijgen (bijv. bij problemen met slikken of problemen van de mond/keel holte of slokdarm (tumor/operatie)).

De laatste methode is voeden via het infuus. Dit wordt alleen gedaan wanneer de patiënt het maag darm stelsel helemaal niet mag belasten. Vaak na grote operaties aan de maag of darmen. Voeding via het infuus heet totaal parenterale voeding (TPV). Dit mag alleen toegediend worden via een speciale grote infuuslijn (centrale lijn). Het wordt niet zo snel gestart. Meestal pas na een aantal dagen wanneer echt blijkt dat het maagdarmstelsel gewone voeding of sondevoeding niet kan verdragen.

totaal parenterale voeding tpv

Totaal Parenterale Voeding (TPV)

 

Dit waren in het kort de manieren waarop wij in het ziekenhuis voeding kunnen toedienen aan een patiënt wanneer hij/ zij zelf niet goed kan eten of drinken.

Hebben jullie hier zelf ervaringen mee? Bijvoorbeeld doordat je zelf een voedingssonde hebt gehad? Misschien kun je je ervaringen met mij delen? Ook vragen of nieuwe onderwerpen voor deze wekelijkse blog hoor ik graag!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Ziekenhuistermen #5

Vandaag in mijn wekelijkse blog over ziekenhuistermen het onderwerp MDO. Het Multi Disciplinair Overleg.

MDO ruimte

MDO ruimte van het LUMC (copyright: www.inter.nl)

 

Het MDO is zoals de term al zegt een overleg tussen meerdere disciplines. Elke afdeling heeft zo zijn eigen vaste momenten waarop een MDO wordt gehouden. Zo wordt vaak op de verpleegafdelingen 1 a 2 keer per week een MDO gehouden. Bij ons op de Medium Care en Intensive Care wordt het MDO dagelijks gehouden.

Wat houdt het MDO in?

Het MDO is een overleg moment waarin door meerdere disciplines de situatie van de patiënt wordt besproken. Bij ons op de afdeling gaat het ongeveer zo: de arts brengt in hoe de medische situatie is van de patiënt en wat het huidige behandelplan is. Ze bespreken de laatste labuitslagen en eventuele andere uitslagen van onderzoeken. De apotheker bespreekt de medicatie van de patiënt en geeft aan wat daarin eventueel aangepast kan worden. De microbioloog bespreek de uitslag van kweken, bijvoorbeeld bloedkweken of kweken die uit een wond of tijdens een operatie genomen zijn. Aan de hand daarvan kan bijv. de antibiotica aangepast worden. De verpleegkundige geeft aan hoe het met de dagelijkse zorg gaat en bespreekt de controles van de patiënt (bloeddruk, hartslag e.d.). Zij kan evt. ook vragen stellen over het behandelplan. Zo wordt met zijn allen gekeken in een overleg of de behandeling die gegeven wordt aan de patiënt nog goed is en of deze evt. bijgesteld moet worden.

Op verpleegafdelingen zoals de neurologie afdeling waar ik eerder gewerkt heb zitten bijvoorbeeld ook de fysiotherapeut, ergotherapeut, logopediste en revalidatiearts bij het MDO. Op de neurologie afdeling is namelijk belangrijk om te bepalen hoeveel neurologische klachten een patiënt bijv. van een CVA heeft. Dit kan door de verschillende disciplines toegelicht worden. Samen met de revalidatie arts wordt dan gekeken wat het beste traject is voor deze patiënt. Dit MDO heeft meer een insteek gericht op de langere termijn terwijl het MDO op de Medium Care meer gericht is op de behandeling op de korte termijn.

In sommige verpleeghuizen en revalidatie centra wordt ook wekelijks een MDO gehouden. Hier wordt met verschillende disciplines het revalidatieproces van een patiënt besproken en wordt dit traject eventueel bijgesteld.

Zo zie je maar dat een MDO in verschillende instellingen wordt gehouden. En dat het verschillende insteek kan hebben. Uiteindelijk gaat het erom dat alle disciplines betrokken bij de zorg voor een patiënt kunnen toelichten hoe zij vinden dat het met de patiënt gaat en dat samen het behandelplan bijgesteld wordt zodat de patiënt een optimale behandeling kan krijgen.

Hopelijk voor jullie weer een duidelijke editie van de ziekenhuistermen. Laat het weten als je nog vragen hebt of als je een ziekenhuisterm hebt waar je graag meer van wilt weten!?

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Ziekenhuistermen #4

Vandaag alweer de  vierde editie van mijn wekelijkse blog over ziekenhuistermen. Ik wil het vandaag met jullie hebben over het EPD, het elektronisch patiënten dossier.

Het EPD is een veel besproken onderwerp in de media geweest. Er is veel gesproken of de privacy van patiënten wel gewaarborgd kon blijven. Veel mensen waren bang dat zomaar iedere zorgverlener in het EPD kon kijken en er informatie uit kon halen.

In het EPD worden alle medische gegevens van patiënten geregistreerd. Er zijn verschillende vormen van een EPD. Zo is er een EPD voor huisartsen, apothekers, ziekenhuizen etc. Wanneer een patiënt opgenomen wordt in het ziekenhuis kan een arts of verpleegkundige alleen in het EPD van het ziekenhuis bij de gegeven die daar bekend zijn van de patiënt. Alles wat de huisarts bijvoorbeeld in hun EPD geschreven heeft moet opgevraagd worden. Dit kan dus niet zomaar ingezien worden.

Templijst, overzicht EPD

Dit is de templijst in het EPD.

Binnen het ziekenhuis waar ik werk hebben we een eigen EPD. Er zijn verschillen de onderdelen binnen ons EPD. Zo hebben de artsen een deel voor de polikliniek en een deel voor de kliniek. Verpleegkundigen hebben weer een apart deel in het EPD.

Artsen kunnen alleen gegevens uit het verpleegkundig deel zien die voor hen relevant zijn, bijvoorbeeld controles (bloeddruk, hartslag etc.) en de vochtbalans. Verpleegkundigen kunnen niet in het poliklinische deel van het EPD en kunnen in het klinische deel waar de artsen schrijven alleen voor hen relevantie informatie inzien. Bijvoorbeeld een korte samenvatting van de voorgeschiedenis van de patient, de diagnose (huidige opname) en het behandelplan.

Als verpleegkundigen rapporteren wij per dienst over de situatie van de patiënt. Wij schrijven een kort stukje over hoe het gaat en over belangrijke nieuwe dingen die in die dienst spelen bijv. dat de patiënt veel pijn heeft gekregen. Daarnaast houden wij een templijst bij, hierin staan onder andere de bloeddruk, hartslag, ademfrequentie, saturatie en temperatuur. Daarnaast houden we een vochtbalans bij en we hebben een lijst waarin we alle lopende infuzen bijhouden. Hierin staat precies welk medicijn of welke infuusvloeistof gegeven wordt en de pompstand van de infuuspomp (aantal ml/uur).

Bij de verpleegkundige overdracht tijdens wisseling van de dienst wordt aan de hand van het EPD overgedragen aan de volgende dienst (bijv. van dag naar avond) De verpleegkundige die de dienst overneemt kan het dossier in haar dienst weer verder bijwerken met nieuwe gegevens. Zo heb je altijd overzicht over hoe het met de patiënt gaat.

Artsen kunnen verpleegkundigen ook opdrachten geven via het EPD. Bijvoorbeeld het starten van nieuwe medicatie. Hiervoor is een apart deel in het EPD wat artsen en verpleegkundigen beiden kunnen gebruiken. Wanneer je de opdracht uitgevoerd hebt kun je deze afvinken.

Om nog even kort terug te komen op de privacy van de patient. Ik kan in het EPD gegevens zien van alle patienten die geregestreerd zijn in het EPD van ons ziekenhuis. Ik heb daarvoor wel een naam, geb. datum en patientnummer nodig. Ik kan dus niet zomaar bij jan en alleman in het dossier kijken als ik die gegevens niet heb.

De afspraak binnen het ziekenhuis is dat je alleen in het dossier werkt en leest van patiënten die opgenomen zijn bij ons op de afdeling. Dus de patiënten waarvoor je ook zorgt. Het ziekenhuis kan zien in welke dossiers jij leest. Ik heb weleens gehoord van collega’s dat zij aangesproken waren op het feit dat zij dossiers hadden gelezen van patiënten die niet op de afdeling opgenomen waren. Er wordt dus erg streng door het ziekenhuis gecontroleerd.

Daarnaast hebben wij als verpleegkundigen een geheimhoudingsplicht. Wij mogen geen informatie van patiënten delen met mensen die niks te maken hebben met de zorg voor deze patiënt. We mogen ook niet zomaar via bijv. de telefoon informatie over de patiënt delen met alle familie die belt. Alleen de door de patiënt opgegeven contactpersonen kunnen informatie krijgen, dit moet je als verpleegkundige ook altijd specifiek navragen wanneer iemand vragen stelt.

Hopelijk voor jullie weer een duidelijke blog. Als er vragen zijn of opmerkingen hoor ik dit graag in een reactie!

Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

 

 

Ziekenhuistermen #3

Het is weer tijd voor mijn wekelijkse blog over ziekenhuistermen! Deze week een blog over de termen EEG en ECG. Twee termen die erg op elkaar lijken maar toch erg verschillend zijn.

Veel patiënten die opgenomen worden in het ziekenhuis krijgen een ECG. Dit is een hartfilmpje. De letters ECG staan voor Electro Cardio Gram.

Een ECG wordt gemaakt door een arts, verpleegkundige of soms door een poli assistente. Zij brengen 10 plakkers of zuignapjes aan op de borst, armen en benen. Hierop worden kabeltjes aangesloten. De 10 plakkers worden afleidingen genoemd. Ze meten de elektrische activiteit van het hart. Doordat er 10 plakkers opgeplakt zijn kan het hart als het ware vanaf verschillende kanten bekeken worden.

ECG hartfilmpje

Op een ECG kun je onder andere zien of iemand bijvoorbeeld hartritmestoornissen heeft of problemen met de geleiding van de prikkel over het hart (geleidingsstoornissen). Je kunt ook zien of er zuurstof tekort is in bepaalde delen van het hart.

Een verpleegkundige of arts moet geschoold zijn in het aflezen van een ECG om afwijkingen aan het hart te kunnen zien.

Wanneer wordt een ECG gemaakt:

  • Bij opname in het ziekenhuis
  • Standaard voor bepaalde operaties
  • Bij hartklachten
Er is een andere term in het ziekenhuis die soms nog wel eens verward wordt met het ECG namelijk het EEG.
Een EEG is een Elektro Encefalo Gram. Het wordt ook wel een hersenfilmpje genoemd.
Een EEG kan alleen gemaakt worden door een speciaal opgeleid verpleegkundige. Zij plakt ongeveer 20 plakkers, ook wel electroden genoemd, met een bepaalde lijm (contactvloeistof) op de hoofdhuid van de patient.
Met een EEG wordt gekeken naar de stoornissen in de elektrische activiteit van de hersenen. Hiermee kunnen aandoeningen als epilepsie worden vastgesteld. Tijdens een epileptische aanval treden in de hersenen namelijk ontladingen op, die meestal als pieken of piekgolven op het EEG te zien zijn.
Hopelijk vonden jullie het interessant om te lezen over de termen die ik deze week besproken heb. Ik denk dat veel mensen wel eens van deze termen, met name het ECG, gehoord hebben. Ik hoop dat mijn toelichting weer net even een beetje extra duidelijkheid geeft in wat het precies inhoudt.
Laten jullie weten wat jullie van mijn blog vonden?
Volgen jullie mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?